WEBLOG JEF GEYS

JEF GEYS / MONIR SHAHROUDY FARMANFARMAIAN – EXTRACTS FROM NADER ARDALAN AND LALEH BAKHTIAR’S ‘SHAPE’

Posted in WIELS by gvd on June 7, 2013

The beauty observed in a snow crystal depends as much on its geometrical order as on its ability to reflect a higher and more profound order. It follows that all shapes, surfaces, and lines are arranged in conformity with the proportions inherent in nature and reflect ideal systems of beauty. Resting on an objective foundation, independent of man and his subjective tastes, a beauty is attained that is general, universal, and eternal.

The science of number stands above nature as a way of comprehending Unity. Numbers are the principle of beings and the root of all sciences, the first effusion of Spirit upon Soul. The concept of number in Islam is similar to the Pythagorean system where numbers, being qualitative as well as quantitative entities, are not identified simply with addition, subtraction, multiplication, and division. The outer expression or form of a number does not exhaust its possibilities. It contains a batin, or an essence, which distinguishes it from another. This batin is a projection of Unity which continuously links the number to its source. Number understood in its Pythagorean sense, identified with certain shapes in the sensible world, integrates those shapes through their essence into Unity.

Geometry as the expression of the ‘personality’ of numbers permits traditional man a further exploration into the processes of nature. The number 1 generates the point, 2 the line, and 3 the triangle. These concepts of forms, the static aspect of geometry, lead the contemplative mind from the sensible to the intelligible, from the zahir to the batin of a form. There are essential differences between a triangle and a square which measurement alone will not reveal, just as the essential difference between red and blue cannot be discovered through quantitative means alone. Expanded consciousness leads traditional man to ‘seek knowledge unto China’, to copy the world of ‘nature in her mode of operation’, not in her manifested form. The triangle, the square, and the circle are not merely shapes: essentially, they incorporate a reality the understanding of which through ta‘wil leads man to the world of similitudes and ultimately to the truth.

The square as 4, or the cube as 6, is the most arrested and inactive of shapes. It represents the most externalized and fixed aspect of creation. The cube is therefore regarded as the symbol of earth in the macroscale and man in the microscale. The ‘cube of man’ is a symbolic representation of his manifested characteristics – the coordinate system of the six directions – which he shares with the heavens. The hexadron then symbolizes the last manifestation – in the planets, earth, and among matter, man. It is the supreme temporal symbol of Islam, as Ka‘bah means cube.

Uittreksels uit ‘Shape’ van Nader Ardalan en Laleh Bakhtiar

Sneeuwkristallen zijn niet alleen mooi door hun geometrische orde, maar ook omdat ze iets weergeven van een hogere/diepere orde. Alle vormen, oppervlakken en lijnen worden geschikt naar natuurlijke verhoudingen en verwijzen naar ideale structuren van schoonheid. Zo komt men tot een schoonheid die objectieve grondslagen heeft en niet afhangt van de mens en zijn subjectieve smaak, en daarom algemeen, universeel en eeuwig is.
Numerologie is een bovennatuurlijke weg naar inzicht in de eenheid. Getallen liggen ten grondslag aan al wat is en aan alle kennis. De eerste inwerking van de geest op de ziel gebeurt via getallen. Net zoals in het systeem van Pythagoras hebben getallen in de islam zowel een kwalitatieve als een kwantitatieve kant: ze zijn meer dan entiteiten die kunnen worden opgeteld, afgetrokken, vermenigvuldigd en gedeeld. Hun mogelijkheden reiken verder dan hun uiterlijke verschijningsvorm: ze zijn ook van elkaar onderscheiden door hun batin, hun innerlijke essentie. Deze is een projectie van de eenheid die hen zonder aflaten verbindt met hun bron. Voor wie denkt als Pythagoras, integreren getallen de vorm die ze in de zintuiglijke wereld aannemen, via hun essentie in de eenheid.
Geometrie is de uitdrukking van de ‘persoonlijkheid’ van getallen. In de traditie biedt ze de mens dan ook de mogelijkheid om verder door te dringen in de werking van de natuur. Het getal 1 brengt het punt voort, 2 de lijn, 3 de driehoek. Deze vormen, het statische aspect van geometrie, voeren de contemplatieve geest van het zintuiglijke naar het intelligibele, van hun zahir naar hun batin. Zoals je alleen via het kwantitatieve niet achter het wezensverschil tussen rood en blauw komt, zo openbaart dat tussen een driehoek en een vierkant zich niet als je alleen maar rekening houdt met de afmetingen. Als je je bewustzijn wil verruimen, moet je verder zoeken, ‘desnoods tot in China’, en niet inspelen op de natuur zoals ze zich vertoont maar ‘zoals ze werkzaam is’. Een driehoek, een vierkant en een cirkel zijn meer dan vormen: als we de werkelijkheid die ze belichamen begrijpen via ta‘wil, komen we in de wereld van de gelijkenissen en zo uiteindelijk tot de waarheid.
Geen vorm is zo stilstaand en inactief als het vierkant (4) of de kubus (6). Hij staat voor het meest veruitwendigde en verstarde aspect van de schepping. Daarom staat de kubus op macrovlak voor de aarde en op microvlak voor de mens. Als symbool van de mens staat hij voor diens uiterlijke kenmerken (het coördinatensysteem van de zes richtingen), die hij deelt met de hemelen. De hexaëder staat dus voor de uiteindelijke manifestatie – in de planeten, de aarde en de mens. Hij is het opperste tijdelijke symbool van de islam, want Kaäba betekent ‘kubus’.

Extraits de ‘Forme’ de Nader Ardalan et Laleh Bakhtiar

La beauté d’un cristal de neige dépend autant de sa structure géométrique que de sa capacité à refléter une structure plus élevée, plus profonde. Il s’ensuit que toutes les formes, surfaces et lignes sont arrangées en conformité avec les proportions inhérentes à la nature et reflètent des systèmes de beauté idéaux. On touche à une beauté indépendante de l’homme et de ses goûts subjectifs, résidant dans une fondation objective, une beauté générale, universelle et éternelle.

La science des nombres prime la nature en tant que moyen de saisir l’Unité. Les nombres sont le principe des êtres et l’origine de toute science, le premier épanchement de l’Esprit sur l’Âme. Le concept du nombre en Islam est similaire au système pythagoricien où les nombres, entités qualitatives et quantitatives, ne sont pas uniquement assimilés à l’addition, la soustraction, la multiplication, la division. L’expression ou forme externe d’un nombre n’épuise pas ses possibilités. Elle contient un batin, une essence, qui le distingue. Ce batin est une projection de l’Unité qui relie continuellement le nombre à sa source. Le nombre, dans le sens pythagoricien du terme, assimilé à certaines formes dans le monde sensible, absorbe ces formes dans l’Unité à travers leur essence.

La géométrie, en tant qu’expression de la « personnalité » des nombres, permet à l’homme traditionnel de mener une exploration approfondie des processus de la nature. Le nombre 1 génère le point, le 2 la ligne, et le 3 le triangle. Ces concepts de formes, l’aspect statique de la géométrie, mènent l’esprit contemplatif du sensible à l’intelligible, du zahir au batin d’une forme. Il y a des différences essentielles entre un triangle et un carré, que les mesures seules ne révéleront pas, de la même façon que la différence entre le rouge et le bleu ne peut être découverte uniquement grâce à des moyens quantitatifs. La conscience élargie conduit l’homme traditionnel à « chercher le savoir jusqu’en Chine », pour reproduire la nature « dans sa façon d’être », non dans sa forme manifestée. Le triangle, le carré et le cercle ne sont pas de simples formes, ils contiennent une réalité dont la compréhension à travers le ta’wil conduit l’homme au monde des similitudes et, finalement, à la vérité.

Le carré, en tant que 4, et le cube, en tant que 6, sont les formes les plus arrêtées, inactives. Elles représentent l’aspect le plus extériorisé, le plus fixé, de la création. Le cube est donc perçu comme le symbole de la terre à l’échelle macro et de l’homme à l’échelle micro. Le « cube de l’homme » est une représentation symbolique de ses caractéristiques manifestes – le système coordonné des six directions –, qu’il partage avec le paradis. L’hexaèdre symbolise donc la dernière manifestation – parmi les planètes, la terre, parmi la matière, l’homme. C’est le symbole temporel suprême de l’Islam, Ka’aba signifiant cube.

MORE INFO ABOUT THE EXHIBITION

130433 Jef Geys Wiels krantje2

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: