WEBLOG JEF GEYS

Posted in Achterwand van de klas by gvd on April 12, 2017

Een paar jaar geleden kreeg ik bezoek van een prof van de universiteit en drie studentes die het volgend jaar zouden afstuderen. Ze kwamen kennis maken en waren blijkbaar op zoek naar een “onderwerp” om hun eindwerk te maken. Ik stelde het volgende voor: “Neem 10 artiesten in België, ge kiest ze zelf, artiesten die op dit ogenblik nog aan het werken zijn. Zij die volgens u de meningen van de bevolking nu maken! Ga er van uit dat zonder die personen de rest van het Culturele Leven : ministers, kabinetsmedewerkers, galeries, musea, kranten en bijlagen, academies, avondscholen, amateurverenigingen enz… er niet zouden zijn als die 10 geen voortrekkers en/of onderwerpen waren- dus zonder hen geen Cultuurtrein!” De prof en haar studentes zijn vertrokken , de drie zijn afgestudeerd en in de massa verdwenen waar ik hierboven naar verwijs en vouwden zich naar de regels van hun werkgever. De prof liet toen al weten dat ze de keuze van de studenten niet mocht” forceren” en zelf een onderwerp aanreiken. Was het de verkeerde richting die ik op bezoek had? Politiek Aspect van Emoties? Vraag aan de directeur van MU.ZEE waar dat over ging.

A few years ago I was visited by a professor and three students that would graduate the next year. Apparently they were looking for a ‘subject’ for their thesis. I proposed the following: “Research ten Belgian artists of your choosing that are still at work and shape the opinions of the people. Take for granted that without those persons Cultural Life would not exist: no ministers, cabinets, galleries, museums, newspapers, academies, evening classes, amateur clubs… There would be no Culture Train without those ten artists.” The professor and her students left, they graduated and disappeared in the crowd that I described and bowed to the rules of their employer.  The professor already told me she “she couldn’t force” the choice of her students and could’t impose the subject. Did the wrong study group  visit me? Political Aspect of Emotion? Ask the director of MU.ZEE what that was about.

Lisa Selvidge – about referenda

Posted in Achterwand van de klas, Uncategorized by gvd on July 1, 2016

I’m having problems sleeping. I never have problems sleeping. A nearly four- year-old is a perfect remedy for sleeplessness. But still I’m tossing and turning in my bed in the mountains of the Algarve, worried. I have a German friend who is an expert in electoral law in Bremen and works for Mehr Demokratie. He is a great advocator of referendums. He had almost convinced me that this was real democracy at work. I even gave him the subtitle of a book he wrote about the subject: ‘Power to the People’. Switzerland, of course, is a Direct Democracy. All citizens have to vote for decisions pertaining to the governing of their country. It is law.

The first time I’d ever heard the word, ‘Referendum’ was in the early nineties when I was in the collapsing Soviet Union and suddenly referendums started sprouting out of the cracked concrete. I didn’t quite understand referendums then. I had always thought it was the job of MPs to represent the people. I was indignant. How dare they shift the blame of society collapsing to the people? To the Russians I knew at the time they simply couldn’t keep up. They were groaning under the weight of them.

Now, largely thanks to having a friend who can talk on the subject for hours, I am much better informed about referendums but it has never really been part of the UK’s democracy. Thanks to our ‘first-past-the-post’ system many of us have never had votes that really count. If you vote Labour in a Conservative county it is unlikely that your vote will change anything. And vice versa. And with Lib Dems. If you know Lib Dems are winning over Labour chances are (if you are more left-wing) you will, most likely, vote Lib Dems to give them a chance. Tactical voting. Also, many people when they are cross with a government will vote the opposite or for a party that they know will have little chance simply as a protest vote. It sometimes works. But, mostly, our votes don’t count for much.

A referendum is very different. All votes count. Even protest votes.

I try to try to explain this to my friend without crying. He is non-plussed.

‘To me, it is clear,’ he says. ‘The people have spoken to leave the EU. There’s no more to it.’
‘But it was a campaign based on lies and racism,’ I say. ‘So many people who voted Leave are regretting their decision!’
‘The Government had months to campaign.’ His voice is unemotional. ‘Both sides had equal time and opportunity to explain their positions.’
‘But people believed the lies that Farage was going to spend 350 million allocated to the EU on the NHS. Did you not see the posters of refugees queuing in to come in to Britain? It was shameful.’
He shrugs.
‘People didn’t really understand that their vote would count,’ I continue even though I don’t know how to translate ‘first-past-the-post’. Elections in the UK are different, it’s a first past… We are not used to referendums.’
‘There was one a few years ago about the electoral system.’
It’s true. There was one in 2011 about an Alternative Voting system which was defeated. Forty-two percent voted in it. The campaign was described in retrospect by political scientist Iain McLean as a “bad-tempered and ill-informed public debate.”
‘You are being an anti-democrat,’ my friend swiftly concludes.
‘And you are letting fascism rise!’ I cry.

Maybe he’s right. But.

Racism is ugly. I have lived in many different countries and I have experienced racism. It is not nice. Fortunately, I live in a tolerant society in Portugal and have never had ‘Fuck off back to England’ spayed on my wall. Yet. Racism is not genetic. It is taught. By other unhappy people, and taken advantage of by people who want power to define themselves.

Of course, if all the UK citizens did have to fuck off back to Britain imagine what would happen. Up to five million Brits coming back. The drain on the NHS (most of us are older) and many don’t work that much so we wouldn’t be paying into society (not like the Polish anyway). That’s not clever.

I am not an expert. I am only one person. But I am not an anti-democrat. I accept the result. That won’t stop me, however, from democratically reeling against it. It seems to me that we need to think very carefully about holding referendums until we, as a society, are ready. There is a lot more groundwork to be done. We need rules. We need to decide what percentage needs to vote for a result to be acted upon. What does abstention mean? We need to decide if it has any constitutional hold (it doesn’t at the moment). We need campaigns based on truth, not lies – and we need an independent body to regulate this. We could practise with something like, ‘should voting rights be extended to UK citizens living in the EU and other countries’ – people who have been excluded from voting about their future. We should make sure that everyone really understands the power of the people before risking another fiasco such as Britain’s withdrawal from the EU. But I guess we know all that now. For me, my first referendum was a baptism in fire.

Posted in Achterwand van de klas, Uncategorized by gvd on April 22, 2016

We verliezen weer een grote kunstenaar – Le petit Prince.

Gestolen?

Posted in Achterwand van de klas, Uncategorized by gvd on February 16, 2016

Anno 1972 – Frans Van Mechelen is minister van Cultuur. Hij start met het oprichten van Kultuurcentra. Hij steunt van alles en nog wat en laat de ‘Staat’ o.a. het Masereelcentrum kopen, toen nog in handen van ‘Fons van de Grafiek’- Fons had ten gevolge van zijn opleiding , een enorm goed lopende zaak een droom: genoeg verdienen met de zaak en de rest van zijn dagen drukken in zijn nieuw gebouwd atelier- nu het Masereelcentrum. Fons verzamelde toen nog voor een prikje, oude lithostenen en de machines die niet meer konden dienen om Chinese speelkaarten te drukken. Te veel werk , te veel geld, en Fons besloot iets anders te doen en verkocht zijn atelier met inboedel aan de staat. De staat waar Frans Van Mechelen minister was.

Hij liet toe aan een aantal mensen, die profijt zagen in de zaak om een ‘Club’ te stichten: ‘de Vrienden van het Masereelcentrum’. Als kunstenaar uit de buurt kon of wou ik niet enkel toekijken en werd lid van die Club. De ‘Vrienden’ die premies voor de leden uitgaven, die voor een fikse bijdrage konden gekocht worden, werden een allegaartje en ik stelde voor een ‘map’ uit te geven waar 4 prenten in zouden zitten. Over een van die prenten gaat het, die 4e prent moest een Marcel Broodthaers worden, vond ik. M.B., zoals hij signeerde, verbleef toen in Kassel waar hij deelnam aan Documenta. Ik stelde voor om naar Kassel te rijden, met een auto van het kabinet met als chauffeur Toon Depreeuw die toen voor Fr.V. M. werkte. Ik maakte een afspraak met M.B. in het Parkhotel waar hij toen verbleef. Tussen 2 gerechten in nam M.B.een briefomslag uit zijn tas, nam de brief er uit en zei: “Maak hier een collage van, maak wat proefdrukken, en kom die laten zien in Londen.” De proefdrukken werden gemaakt door Karel Van Mierlo, in zijn fabriek, en ik met Luc, de stichter van het toenmalige St. Antoniusmeubelen, en met de Mercedes 500 van JanVerboven, naar Londen met de proefdrukken. M.B. bekeek de drukken, nam een stift en doorstreepte een aantal zaken, en zei: “Voila, zo zou ik het willen.” Terug naar Kasterlee, terug naar Londen, -signeren- en terug weg. —Nu na een lange inleiding, geen Varkentje met een Lange Snuit, maar wel een varkentje met Lange Vingers: die originele collage door mij gemaakt, en die ik kreeg van M.B. voor ‘bewezen diensten’ is toen verdwenen! Het Masereelcentrum was niet geworden wat wij hoopten , maar een warboel van belangen, gelukkig is er beterschap op komst! Als iemand weet waar uiteindelijk die collage is gebleven, laat me iets weten. In de goede traditie van ons gerecht is de zaak verjaard (misschien?).

 

De zwart wit collage onderaan is van het werk “Politiek Aspect van een Emotie” en is niet van M.B. maar van mij. Het is een deel van een proefdruk (blauw) waar op de achterzijde een proefdruk van de grote “Pornobladen” uit het bovenvermelde werk voor het Van Abbemuseum staat.

paugivd_19-02-2016_9-31-52-1

paugivd_19-02-2016_9-31-52-2

We zijn er bijna!

Posted in Achterwand van de klas, Uncategorized by gvd on February 3, 2016

IMG_1379

Wat is er gebeurd met de tekeningen van Gilbert en George in het KMSKA?

Posted in Achterwand van de klas, Uncategorized by gvd on January 23, 2016

De volgende info kreeg ik van Sara Weyns, en we gaan contact opnemen met Gilbert en George om te horen of zij weten waar deze grote houtskooltekeningen gebleven zijn:

Ik heb met Nanny Schrijvers en Elsje Janssen gepraat, en zij hebben het voor mij opgezocht in de archieven.

Het enige spoor dat er van terug te vinden is, is een kleine publicatie, uit 1972. Daarin staat één alinea uitleg van de kunstenaars; waarin ze vertellen dat ze in de zomer van 1970 een reeks tekeningen hebben gemaakt, die in het KMSKA zijn opgesteld gedurende 6 weken in 1972.

De werken zijn daarna weer mee gegaan met de kunstenaars, volgens Nanny. Ze heeft gezocht, maar kon de werken niet meer terugvinden in andere collecties. Zij vermoedde dus dat de werken nog steeds in het bezit waren van de kunstenaars.

Het werk dat er het dichtste bij zat, is dat van 1972 in de Hayward Gallery (zie foto).

Meer informatie was er niet beschikbaar…

 

image005

Ina met Chronix

Posted in Achterwand van de klas, Uncategorized by gvd on January 15, 2016

FullSizeRender

IMG_0279